7,33/10 głosów: 46 Oceń artykuł

„ON I JEGO NIEPEWNOŚĆ”

On patrzy tylko w obłoki,
Tuli słońce do serca…
Cisza śpiewa na zewnątrz jego,
W środku serce ciszę przerywa…
A on dalej zapatrzony w horyzont,
Czeka na nią, czeka od chwili śpiewu Duszy…
Motyle barwne widzi jak latają i jak tańczą…
On też potrafi latać, a na taniec czeka…
Ona… Czy przyjdzie na jego bal?
On nie wie… wszak nie wysłał zaproszenia.
Czy wysłać powinien?
On nie wie… wszak to decyzja serca.
Czy to wszystko możliwe?
On nie wie… Może w następnym śnie…

„ON CZEKA”

On ze snu się zbudził i krzyknął w ciszę,
Ona nie słyszała choć była tuż obok.
On patrzył na nią i uśmiechał się czule,
Ona spoglądała tylko wzrokiem zamglonym.
On się zastanawiał i oczy mu błyskały,
Ona łzy widziała lecz słów nie roniła,
On usta otworzył lecz głosu nie wydobył,
Ona spoglądała nadal i słuchać zaczęła.
Czy powinien przemówić?
Ona przecież ciszą.
Czy powinien przemówić??
Ona przecież domkiem z kart.
Czy powinien przemówić???
Może… Ale znowu mówić do siebie?

Oceń artykuł
7,33/10 głosów: 46